اهمیت قضاوت در جهان پس از مرگ بر پایۀ متون عیلامی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

پژوهشکدة‌ زبان‌شناسی، متون و کتیبه‌ها،

چکیده

برخی از اقوام باستانی چنین باور داشتند که در جهان پس از مرگ روان آنها را خدایانی همراهی، یا حتی بر اساس کردار دنیوی داوری می­کنند. از این خدایان می­توان به این­شوشیناک خدای بزرگ عیلامی­ها اشاره کرد. تا کنون دربارۀ داوری این­شوشیناک در جهان زیرین پژوهش­هایی انجام شده است. در این پژوهش تلاش بر آن است که با توجه به متون عیلامی به این مسئله پرداخته شود که عیلامی­ها چرا این­شوشیناک را برای داوری در جهان پسین برگزیدند و اهمیت قضاوت پس از مرگ نزد عیلامی­ها تا چه پایه بوده است. می­توان حدس زد که عیلامی­ها داوری آن جهان را در دستان این­شوشیناک می­پنداشتند، زیرا او را با القابی چون «خدای حامی شاه»، «خدای بزرگ»، «حامی بزرگ»، «حامی شهر ما»، «خدای من»، «فرمانروای من»، «نیای من»، «حامی شهر شوش» و «خدای پادشاهان» می‌خواندند. او همچنین «خدای مردگان و قبور» به شمار می­آمد. البته خدایانی چون ایشمکراب و لاگامال نیز یاور و دستیار این­شوشیناک در امر قضاوت روان مرده بودند.  بنا بر این، این­شوشیناک خدایی با خویشکاری­های متعدد بود و احتمالاً عیلامی­ها از او می­هراسیدند و به همین سبب داوری آن جهان را بر عهده­اش نهادند. اهمیت خدای جهان پس از مرگ و قضاوت روان در متون عیلامی چندان روشن نیست، اما شواهد به گونه­ای است که می­توان حدس زد که اهمیت قضاوت روان موجب شد این کار خطیر به چنین خدای مهمی محول شود.

کلیدواژه‌ها