بررسی تطبیقی« ریته »و« اشه »در هند و ایران باستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

در میان پرسش های انسان دربارۀ هستی پیرامون خود، پس از سوال از چگونگی پیدایش
جهان، پرسش از چگونگی برقراری و بقای کیهان، اساسی ترین پرسش او بوده است . یکی
« نظم کیهانی » از عمومی ترین پاسخ هایی که به این مساله داده شده است، وجود یک اصل
در هستی است که باعث می شود جهان با هماهنگی و استواری به پیش « قانون کیهانی » یا
رود و بقاء و دوام یابد . در اعتقادات هند باستان، این اصل نظم یا قانون کیهانی با عنوان
معرفی شده است . ریته و اشه هم به لحاظ « اشه » یا « ارته » و در ایران باستان با عنوان ،« ریته »
مفهومی و هم به لحاظ زبان شناختی یکسان اند و هر دو، اعتقاد به وجود اصل نامتشخص
نظم در هستی را، که مبنا و مجرای تمام نظامهای کیهانی، آیینی و اخلاقی در جهان است،
نشان می دهد . ریته و اشه تحت نظارت و محافظت ویژ ۀ خدایان قرار دارند و بیرون رفتن
از حدود آنها و شکستن حرمت و قوانین آنها با مجازات و شوربختی همراه خواهد بود .
بنابراین همۀ دینداران و حتی خدایان می کوشند تا با این قانون کیهانی هماهنگ باشند و
به راستی ) « اَشَوَن » دارندۀ ری ته) یا ) « ریتاون » بر طبق اصول آن رفتار کنند، تا شایستۀ عنوان
پیوسته) گردند و به سعادت و نیکبختی بی زوال و همیشگی دست یابند

کلیدواژه‌ها