نقش و جایگاه صدیق در جماعت حسیدی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

حسیدیسم، آخرین جنبش عرفانی در تاریخ یهودیت است که در نیمۀ دوم قرن هیجدهم
میلادی ظهور و گسترش یافت . صدیق، محور و کانون جماعت حسیدی، و بارزترین وجه
تمایز عرفان حسیدی از دیگر گرایش های عرفانی در فرهنگ یهو د است . در عرفان حسیدی
صدیق انسان کامل و واسطۀ بین خداوند و حسید یا مرید می باشد، به این معنا که برای
گناهان مریدان خود شفاعت می کند، دعاها و عبادات آنها را به بارگاه خداوند انتقال می دهد
و از سوی دیگر فیض و رحمت الهی نیز از طریق او به مریدان می رسد. پس صد یق پیر و
رهبر است . البته رفتار و کردار او بیشتر از تعالیم و موعظه های او مورد توجه حسیدان
است. صدیق از قداست فراوان و شخصیتی فرّه مند برخوردار است که نتیجۀ مقام معنوی و
قرب او به بارگاه الوهی است، نه دانش او دربارۀ تورات و شریعت.

کلیدواژه‌ها