زندگی پس از مرگ و تناسخ در متون مقدس هندو

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

تناسخ به معنی تولد مجدد، باز پیدایی یا حیات متوالی در قالب انسان، حیوان، گیاهان یا اشیاء، عقیده ای
بنیادین در برخی ادیان آسیایی است که می تواند ریشه در ادیان ابتدایی داشته باشد. در ادیان هندی نیز، این
مفهوم اه می ت بالایی دارد و در ارتباط مستقیم با مفاهیم کرمه و سمساره است؛ روند بازپیدایی بی انتهاست،
مگر اینکه فرد از طریق درک حقیقت به رهایی یا موکشه دست یابد . تحول اندیشه های مربوط به زندگی پس
از مرگ و تناسخ در دین هندویی را می توان در متون دینی اصلی یعنی وداه،ا براهمنه ه،ا اوپنیشدها و بهگود
گیتا، که بخشی از حماسه بزرگ مهابهاراته است، مشاهده کرد . پژوهشگران خاستگا ه های متفاوتی را برای
اندیشۀ تناسخ و زندگی پس از مرگ در دین هندویی مطرح کرده اند و گاهی آن را مربوط به خارج از
سرزمین هند می دانند. اما در نهایت می توان گفت که این اندیشه ریشه در باورهای بومی این سرزمین دارد.

کلیدواژه‌ها