هئومه و سومه در اندیشۀ هندوان و ایرانیان باستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

ندارد

چکیده

آیین مربوط به هئومه و سومه به ترتیب ، یکی از آئی ن های محوری در ایران و هند روزگار باستان
بوده است . این آئین به افشردن هئومه/سومه اختصاص داشته است . آن گونه که از اوستا و ریگ ود ا
پیداست صورت اول یۀ هئومه/سومه گیاهی بود که به سبب خواص آن مورد توجه بوده است .
خاصیت این گیاه موجب شد تا به تدریج آئینی خاص برای آن به وجود آید . آئین تهی ۀ شراب
هئومه/سومه با آداب و رسوم خاصی همراه بود . به قدری این آئین حرمت داشت که شراب
هئومه/سومه تنها باید به دست روحانیون هر دو دین فراهم م ی شد. کم کم قداست این گیاه راه را
برای ظهور ایزد هئومه/سومه باز کرد و به همین جهت قطعاتی از سرودهای ریگ ود ا و اوستا
درخطاب به این دو ایزد سروده شده است . بر طبق این قطعات، بزرگ ترین خویشکاری ایزد
هئومه/سومه شفابخشی و بخشیدن جاودانگی است . این امر بیانگرآن است که احتمالا خاصیت
درمانی این گیاه به عنوان خویشکاری این ایزد ذکر شده است.

کلیدواژه‌ها