« مدارا »در اندیشه رام موهن روی و ابوالکلام آزاد

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

مدارا و همزیستی دوستانه با پیروان ادیان و مکاتب دیگر از ویژگ یهای بارز فرهنگ هندی به شمار
می رود. عنصر مدارا حاصل ژرف اندیشی در باطن هستی و درک حقیقت ادیان است و از این
روست که عارفان و حکیمان هندو، و صوفیان مسلمان این سرزمین پیشتاز این منش متعالی بوده اند.
علاوه بر این، پادشاهان مغولی هند به جز چند استثناء، بر این راه و روش سلوک می کردند و
اکبرشاه امپراطور خردمند، بهترین نمونة مدارا و تساهل با پیروان ادیان مختلف است. در دوران
جدید نهضت برهموسماج و بنیانگذار آن، یعنی رام موهن روی، بر اصل مدارا و اهمیت آن انگشت
تأکید نهادند. مدارا در اندیشة مولانا ابوالکلام آزاد را نیز باید ادامة همین سنت دانست و اهمیت این
مفهوم را در منظومة فکری او به عنوان یک عالم برجستة مسلمان مورد توجه قرار داد.

کلیدواژه‌ها