کندوکاوی در گستره احسان در عهد عتیق

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

ندارد

چکیده

خشیت از خداوند یا عالم غیب و شفقت نسبت به خلق دو عنصر مشترک همه ادیان بزرگ است که
هردوی آن ها به رها شدن از خودخواهی و خودشیفتگی آدمیان م یانجامد. عهد عتیق مجموعه ای
است که تحولات اندیشة دینی قوم یهود و برخی از تمدن های حاکم و مجاور آنان را در طول
حدود 1500 سال پیش از میلاد مسیح نشان میدهد. این مقاله در جستجوی تبیین و تحلیل آموزة
فقهی و اخلاقی احسان (نیکاندیشی و نیکوکاری) در 39 بخش عهد عتیق است و مصادیق آن را -
از قبیل احسان به والدین، احسان به سالمندان و بیوهزنان، کارگران، بردگان و... - بررسی و گزارش
می کند. همچنین می کوشد به احکام و مقررات فقهی مربوط به آن -از قبیل پرداخت عشریه، رها
کردن محصولات و اراضی در سال هفتم برای نیازمندان، بخشیدن همه قرض ها در سال هفتم و... –
نیز بپردازد. افزون بر این، در این مقاله می بنیم که آموزه برگزیدگی قوم و سرزمین یهود در کتاب
مقدس به نژادپرستی و تبعیض نژادی نسبت به بیگانگان منتهی نمی گردد.

کلیدواژه‌ها