بهکْتی یا عبادت عاشقانه از دیدگاه شنکره و رامانوجه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

بهکْتی به معنی "ستایش عاشقانه » از اصطلاحات مهم در دو مذهب عمدة هندویی (ویشنویی و
شیوایی) است. هندشناسان اولیه بهکْتی را احساس و عاطفة لجام گسیخته و مهارناپذیری می دانستند
که در تقابل با جنانه (معرفت) یا شناخت عقلانی خداوند قرار داشته است، اما علمای هندو هم چون
شنکره و رامانوجه هرگز جنانه و بهکْتی را منفصل از یکدیگر تصور نکرده اند، بلکه این دو را
همواره مکمل یکدیگر دانسته اند. تنها تفاوت دیدگاه آنان نسبت به بهکْتی در موضوعی است که
بهکتی بر آن حمل میشود؛ در واقع، شنکره معتقد به نیرگونه بهکْتی (بهکْتی تنزیهی) بود و
رامانوجه به سگونه بهکْتی (بهکْتی تشبیهی) باور داشت

کلیدواژه‌ها